Inmiddels is er een hoop gebeurd hier. Ik weet even niet zo goed hoe ik dit moet schrijven, maar ik doe het toch maar. Ik heb waarschijnlijk lymfeklierkanker.
Afgelopen dinsdag schreef ik de volgende mail aan een aantal vrienden:
Hoi allemaal,
Even een mailtje op deze manier, omdat ik toch wel wil vertellen wat er aan de hand is, maar niet de energie en zin heb om het allemaal persoonlijk te vertellen. Zoals de meesten wel weten ben ik 3 weken geleden bij de huisarts geweest vanwege een knobbel in mijn nek. Deze heeft direct bloed laten prikken en een echo en longfoto laten maken. Daaruit leek het dat de knobbel het gevolg was van een ontsteking. Na een week moest ik terugkomen bij de huisarts ter controle. Inmiddels was de knobbel nog niet weg en ben ik afgelopen woensdag doorgestuurd naar de internist.
Daar ben ik gisteren geweest en er is weer bloed afgenomen en een punctie genomen van een van de knobbels in mijn nek, aangezien er vorige week nog een is ontstaan. Hieruit is gebleken dat ik hoogstwaarschijnlijk een vorm van lymfeklierkanker heb. Er is nog een kleine kans dat het een goedaardig gezwel of de ziekte van pfeiffer is, maar die kans is heel klein en de arts denkt dat het (non-)hodgkin is.
Ik heb aanstaande donderdag een kleine operatie om een van de knobbels weg te halen zodat ze die kunnen onderzoeken en vaststellen wat het precies is. Daarnaast heb ik volgende week een ct-scan van mijn borst en buik om te kijken of er meer plekken zijn waar gezwellen zitten. Die zitten in ieder geval niet voelbaar in mijn oksels en liezen (daar zitten veel lymfeklieren) dus dat is in ieder geval positief.
Ik voel me verder op dit moment niet ziek, ik heb letterlijk niks anders als 2 plekken in mijn nek waar een gezwel zit. Het is dus verder afwachten en als ik meer nieuws heb laat ik dat weten.
Liefs,
Maaike
Inmiddels ben ik gisteren geopereerd en is er dus een klier weggehaald in mijn hals, nu is het afwachten begonnen...Erg spannend en onzeker. Ik hoop dat ze snel een uitslag hebben.
Op een forum waar ik veel schrijf vroeg iemand me hoe het met me gaat, ook dit deel ik even omdat ik denk dat ik het niet beter kan omschrijven (is van woensdagavond)
Onwerkelijk is wel een goed woord. Het is zo raar, ik voel me niet ziek (ben hooguit wat misselijk), maar ik ben het wel. Het gaat wisselend, ik red me wel, maar het is wel onwijs moeilijk en gewoon bang, bang om niet meer beter te worden, bang voor zware behandelingen, bang om heel ziek te worden, bang dat mijn hele toekomst weg is. Het staat allemaal op losse schroeven, ik weet niet hoe het loopt, redelijke kans dat ik er vroeg bij ben, maar dan nog. Het gaat gewoon zwaar worden. Ik kan onvruchtbaar worden, er kan zo veel en ik weet eigenlijk nog zo ontzettend weinig. En die onzekerheid duurt vermoedelijk nog een week of 2.
Ik hoop dat ik zo de situatie enigszins heb omschreven, als er vragen zijn hoor ik ze graag.
Liefs,
Maaike